Τα οκτώ αρχέτυπα του Beebe

Ένα αρχέτυπο, με την έννοια του Jung, είναι ένα πρότυπο συμπεριφοράς που κάθε άνθρωπος γνωρίζει από μέσα του: ο ήρωας, ο γονιός, το παιδί, ο πανούργος. Οι μύθοι και οι ιστορίες είναι γεμάτοι από αυτά, επειδή έτσι είμαστε κι εμείς.

Ο John Beebe παρατήρησε ότι οι λειτουργίες ενός τύπου δεν διαφέρουν μόνο ως προς την ένταση. Κάθε θέση στη σειρά αποδίδει στη λειτουργία της έναν χαρακτηριστικό ρόλο. Η πρώτη λειτουργεί σαν ήρωας, η δεύτερη σαν γονιός, και ούτω καθεξής μέχρι την όγδοη. Μια λειτουργία μπορεί να είναι ηρωική σε έναν τύπο και δαιμονική σε έναν άλλο: ο χαρακτήρας ανήκει στη θέση, όχι στη λειτουργία.

Οι τέσσερις θέσεις της σκιάς είναι οι τέσσερις θέσεις του φωτός όπως φαίνονται σε έναν καθρέφτη: η ίδια λειτουργία, στραμμένη προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η Αντίπαλη Προσωπικότητα είναι η σκιά του Ήρωα, ο Σένεξ ή η Μάγισσα είναι η σκιά του Γονιού, ο Πανούργος είναι η σκιά του Παιδιού, και ο Δαίμονας είναι η σκιά της Άνιμα ή του Άνιμους.

Ο Beebe είδε επίσης δύο γραμμές σε κάθε μισό. Ο Ήρωας και η Άνιμα ή ο Άνιμους αποτελούν τη σπονδυλική στήλη του εγώ, τη δύναμή του και την επιθυμία του· ο Γονιός και το Παιδί αποτελούν τα χέρια του, τον τρόπο με τον οποίο απλώνεται. Η σκιά έχει το ίδιο σχήμα, με τις θέσεις 5 και 8 ως σπονδυλική στήλη της και τις θέσεις 6 και 7 ως χέρια της.

Οι «σκιώδεις» πλευρές δεν είναι κακές. Είναι λιγότερο συνειδητές, οπότε ενεργούν χωρίς να ρωτούν: όταν νιώθεις ότι δέχεσαι επίθεση, ότι σε έχουν στριμώξει, ότι εξαντλείσαι, ή όταν η ζωή απαιτεί περισσότερα από όσα μπορεί να δώσει το εγώ σου. Τότε είναι που οι άνθρωποι λένε «δεν ήμουν ο εαυτός μου». Στο μοντέλο του Beebe, ήσουν: ένας άλλος χαρακτήρας από τον ίδιο θίασο είχε ανέβει στη σκηνή.

Κάθε «σκιά» κρύβει επίσης ένα δώρο, μόλις αναγνωριστεί: μια δεύτερη οπτική, σοφία, ταπεινότητα, μεταμόρφωση. Η συνάντησή τους αποτελεί την καρδιά του εσωτερικού ταξιδιού του ήρωα.